Future Express
De Nederlandse multiculturele samenleving staat onder zware druk; tolerantie en respect zijn ver te zoeken. Hoe gaan de landen om ons heen om met etnische conflicten en religieuze verschillen? Op het dak van een trein, in een goederenwagon, over versleten spoorrails, in supersnelle, luxe treinen met televisie aan boord, door de jungle en over duizelingwekkende bruggen zoekt documentairemaker Rob Hof naar antwoorden. Hij raakt in gesprek met inspirerende, ontroerende en intrigerende treinreizigers over de hele wereld.
8 september - Tanzania
Nooit opgeven
Woensdag 8 september
23.20 uur, Nederland 2
In de derde aflevering reist Future Express door Tanzania. ‘Nooit opgeven’ zijn de steeds terugkerende woorden van een van de treinreizigers in Tanzania. Het is alsof iedereen hier op weg is naar de stad om het leven te verbeteren. Tanzania is een land van grote dromen. Flavia komt uit een klein dorp en is door de inspirerende woorden van een lerares meer en meer gaan studeren. Tegenwoordig verkoopt ze in de hoofdstad dure huizen aan vermogende Tanzanianen en buitenlanders. Hard werken en geloven, dat je het kunt maken, is al jaren haar eigen motivatie.
Joshua vertelt lachend dat hem ontslag wacht in zijn fabriek, maar dat hij als bananenverkoper verder zal gaan. Hij mag niet opgeven vanwege zijn twee peuters van 2 en 6, die met zwart pak en stropdas meereizen op weg naar de hoofdstad. Ze zijn zo nieuwsgierig naar alles wat er om hen gebeurt en daarom is hij er zeker van dat ze heel ver zullen komen. Hij mag niet verslappen en zal ervoor zorgen dat ze onderwijs krijgen, zodat ze op een dag president en premier van het land kunnen worden.
Laatste uitzending
Laatste reacties uit het gastenboek
Kenia
Prachtige interviews! Een heel mooi beeld van Kenia, heel hoopgevend. Ik hoop maar dat het ook klopt met de realiteit en dat dit beeld gaat doorzetten.
Argentinië
Dit is toch wel de beste impressie die ik tot nu toe heb gezien over Argentinië. Zeer mooi gemaakt. Het had voor mij wel wat langer gemogen. Knap dat iemand in 45 minuten een goede reflectie geeft van enerzijds de melancholie en het donkere verleden van het land en anderzijds de prachtige vergane glorie van Buenos Aires en het magnifieke landschap. Als er al ooit een poging is gewaagd om de ziel van Argentinië en de Argentijnen bloot te leggen, dan is dit toch wel een hele goede poging. Inhoudelijk miste ik wel één ding. Er is toch nog een substantieel deel van de bevolking, weliswaar een minderheid, die nog achter de militaire dictatuur staat. Hun argument is dat in die tijd er weinig criminaliteit was. Ik hoop van harte dat dit een minderheid blijft. Een goede film die gemaakt is over de misstanden (lees: verdwijningen) tijdens de dictatuur, is Garage Olimpo. Mijn respect gaat uit naar de dwaze moeders, die al gedurende 30 jaar om opheldering vragen over de verdwijningen. Het is alleen jammer dat sommige van deze dwaze moeders zich teveel verbinden met politieke partijen. Enfin, mijn complimenten voor deze aflevering. Ik heb zelf tweeëneenhalf jaar in Argentinië gewoond en deze aflevering kreeg het voor elkaar mij een zo sterk gevoel van heimwee te geven, dat ik een traan moest onderdrukken.
future express Argentina
Prachtige uitzending over een volk dat niettegenstaande de verschrikkelijke beproevingen toch veerkrachtig en positief gebleven is. Wat een schoonheid, wat een melancholie, wat een poëzie. Poëzie van de onderdrukten heeft me altijd enorm aangesproken, overal ter wereld. Tango als troost in de muziek. En toch positief blijven! Donde esta volontad, hay un camino. Hopelijk is dit correct Spaans, klinkt te mooi om te vertalen in ons kille poldertaaltje. Niet te verwonderen dt Ché ook een Argentijn was! Hasta siempre! No pasaran! Proficiat makers, en dank! Phil
